stichting of particulier?

Ik zit er heel lang over na te denken wat nou beter was. Particulier kinderdagverblijf of via een stichting. Ik heb op allebei de kinderdagverblijven een keer stage gelopen. En ik vind zelf gewoon dat het toch een verschil is. Je werkt anders. De regels zijn wel grotendeels het zelfde. Omdat je natuurlijk wel goed met kinderen om moet gaan. Maar bepaalde dingen zijn anders. Hoe mensen daar met elkaar overleggen. En hoe mensen met elkaar omgaan. Het gaat ook om vastigheid. Want bij de stichting heb je zoveel kansen. Bij een particulier kinderdagverblijf heb je alleen dat kinderdagverblijf. Maar stel je krijgt een heel mooi aanbod daar wat moet je dan doen? Als je bij de SKE wil werken. Moet je eerst in de invalpoel. Tenzij je ergens word aangenomen natuurlijk. Maar in deze tijd is het gewoon moeilijk om echt vastigheid te krijgen. Ik ben namelijk erg benieuwd hoe jullie het zien en wat jullie plannen zijn hiervoor? zitten jullie er al over na te denken of je bij een stichting wil of particulier? of denken jullie er over na om in de invalpoel te gaan? ik denk er nu zo over om in de invalpoel te gaan als ik klaar ben met school. En dan overal een beetje ervaring op doe. En stel ik laat goed genoeg zien wat mijn kwaliteiten zijn dan willen ze je op een gegeven moment houden. Dit lijkt mij de beste manier. Ik denk er dus nu over na. ik weet het natuurlijk nog niet 100% zeker. maar mijn gevoel zegt dat ik toch liever niet voor de particuliere kinderdagverblijven ga. Ik ben er nog niet helemaal uit maar zou het leuk vinden als jullie een mening geven hierover.

hoe het gaat op stage.

Op mijn stage gaat het erg goed. ik voel me echt op me plek en voel me erg op me gemak. deze stage heeft mijn ogen ook open gezet. Ik ben namelijk heel erg onzeker. Ik krijg elke keer te horen dat ik heel spontaan ben en heel vrolijk. Ik probeer dat ook uit te stralen. Maar zelf ben ik erg onzeker door bepaalde dingen die zijn gebeurd. Ik vind dit soms erg moeilijk, omdat ik totaal niet laat zien hoe ik me echt voel en hoe ik echt ben. Heel veel zeggen wel je moet jezelf zijn. Ik ben zeker mezelf. Alleen ik zie het zo om prive en werk gescheiden te houden. Ik heb juist geleerd om je problemen niet bij je stage of werk te betrekken. Het kan altijd erger zijn denk ik dan maar. Want mensen kunnen niet in je kijken hoe jij je echt voelt. En je kunt wel af en toe dingen vertellen. Maar mensen ervaren het toch anders dan hoe jij het meemaakt. Wat ik hier mee wil zeggen is dat het wel super goed gaat op stage. En dat ik echt leuke complimenten krijg. En dat is altijd leuk om te horen. Dat ik heel veel van mezelf heb geleerd en van me stage. Ik heb door hun geleerd om positief te blijven. En om sterk in je schoenen te staan. Heb veel met hun kunnen praten. En hun hebben me veel tips gegeven. Het is altijd belangrijk dat je positief blijft denken en dat je er altijd wel uit komt. Als je een doel hebt kom je er wel. Dat is ook echt me doel geweest. En heb die zeker bereikt. Ik ben daarom ook erg trots op mezelf. Je loopt stage om te leren voor je toekomst. Veel ervaring opdoen voor je werk later. Maar ik heb dit ook gezien als een verandering voor mezelf. Omdat ik hierdoor erg veranderd ben. Als je jezelf heel goed kent en postitief en sterk in je schoenen staat. dan pas kun je het overbrengen naar de kinderen. en daar ben ik me stage(begeleidsters) erg dankbaar voor. Ik ga er niet helemaal diep op in, omdat het toch een stukje prive is. Het gaat er gewoon om dat ik echt veranderd ben. En dat me stage me zo heeft geholpen en dat heeft veel indruk op me gemaakt. vandaar dat ik dat graag met jullie wou delen. na regen komt altijd zonneschijn. Vergeet dat nooit dames!!

rondje advies

Niet weggaan mamaaa!Je zit op een verjaardag en raakt aan de praat met een jonge moeder naast wie je bent komen te zitten. Nadat je hebt verteld dat je op een kinderdagverblijf werkt, wil ze graag je advies. Haar dochter brengt ze namelijk sinds kort naar het kinderverblijf, maar dat vind ze erg moeilijk. bij het uitzwaaien blijft haar dochter hartverscheurend huilen, haar kleine armpjes uitgestrekt naar mama... de vrouw vlucht het kinderdagverblijf uit met een scheef lachje op haar gezicht. Volgens haar voelt deze situatie aan als een hel en het is nog knap lastig ook! Ze wil graag wat tips van jou om deze eenkennigheidsfase zo goed mogelijk door te komen...

Dit was ons rondje advies en wij hebben de volgende tips voor jullie kunnen vinden:

* Bij het weggaan is het belangrijk dat er op een duidelijke manier afscheid word genomen en het kind ook duidelijk begroet word, zodat het duidelijk is voor het kind wanneer de ouders weg zijn.

* Begin hier thuis direct mee voordat je naar het KDV gaat. Voorbeeld: Pietje je gaat zo bij de 3 biggetjes spelen.

* Eenmaal bij het KDVStel het kind gerust, ''mama komt jou zo weer ophalen. na het broodeten is mama er weer. ''

* Sommige ouders denken dat ze beter stilltjes weg kunnen gaan, zonder afscheid te nemen. dit is echter niet verstandig. Zo kan het kind een angst ontwikkelen dat dit vaker gaat gebeuren.

* Je kunt ook wat vertrouwd meegeven. zoals een knuffel of speen.* Blijf opgewekt en laat het afscheid niet al te lang duren.* Als jij zeker weet dat je kind naar een goede plek gaat, breng dit gevoel dat ook over op je kind!.