Wanner & Hoe vertel ik het?

Hoe vertel ik het?

En wanneer? In Nederland is het gebruikelijk om pas na 13 weken, als de grootste kans op een miskraam voorbij is, het heugelijke nieuws te vertellen aan familie en vrienden en op het werk. Prima natuurlijk, maar bedenk wel wat je doet als het voor die tijd toch onverhoopt mis zal gaan. Houd je het dan voor jezelf of wil je het dan alsnog aan iemand kunnen vertellen. En is het dan niet fijner als ze al wisten dat je zwanger was? Zoveel mensen zoveel voorkeuren. Denk samen goed na over de vraag wie je het gaat vertellen en wanneer. En als je besluit in eerste instantie slechts een paar mensen in te lichten, zorg er dan voor dat ze het niet verder gaan vertellen. Met name kleine aanstaande broertjes en zusjes kunnen heel slecht geheimpjes bewaren. Voor je het weet vertellen ze het aan iedereen die ze maar tegenkomen dat jij een baby in je buik hebt. In andere landen is het ook veel gebruikelijker dan in Nederland om al tijdens de zwangerschap te kijken welk geslacht de baby heeft en om dit alvast te delen met je vrienden en familie. Niks geheimzinnigs aan! Maar doe vooral wat je zelf het prettigst vindt.
Blijft de vraag hoe je het nieuws dat je in verwachting bent gaat vertellen. Even snel een telefoontje of er een wat meer feestelijke aankondiging van maken? Geef je (schoon)moeder bijvoorbeeld een speentje en een slabbetje cadeau dat ze kan gebruiken op de eerste oppasdag. Als je al een kindje hebt is het een leuk idee om die een t-shirt aan te trekken met een toepasselijke tekst erop ("Stoer! Ik word een grote broer!" of "Ik krijg een brusje") en dit aan te trekken als je op familiebezoek gaat.

Mijn mening:

ik vond dit een mooi stukje omdat ik heel veel nou hoor van mensen dat ze niet weten wanneer ze het moeten vertellen. Op stages bijvoorbeeld zijn heel vaak moeders zwanger of leidsters. En je ziet heel erg verschil met mensen. De een verteld het al heel erg snel en de ander wacht een hele tijd. Omdat ze die zekerheid belangrijk vinden. En ik vind zelf wel dat je beter kunt wachten. Omdat je dan wel iets meer zekerheid hebt. Het kan natuurlijk alijd nog verkeerd gaan. Maar de kans op een miskraam is dan een stuk kleiner. Ik zou zelf ook niet te vroeg iets zeggen. Behalve tegen mijn ouders. Die zou ik het wel vertellen. Wat vinden jullie? je mag gerust reageren hoor.

Ik wil een kind, en wel NU!

Je wilt graag zwanger worden en gaat er helemaal voor. Maar hoe lang duurt het eigenlijk voor je werkelijk zwanger bent? Hier wat cijfertjes.
Tot je dertigste jaar is de kans om zwanger te worden 15 procent per maand. Van alle vrouwen die zwanger proberen te worden lukt dat bij 30 procent binnen 3 maanden, bij 70 procent binnen een half jaar en bij 80 procent binnen het eerste jaar. In de regel ga je in Nederland pas naar de huisarts als je een jaar lang zonder succes geprobeerd hebt om zwanger te worden. Die verwijst je indien nodig door. Het is bekend dat de kans om zwanger te worden afneemt naarmate de vrouw ouder wordt (de biologische klok!). Maar het bevruchtingsproces is van veel meer factoren afhankelijk. Ook stress en cafeïnegebruik hebben bijvoorbeeld invloed op de vruchtbaarheid. Als je reden hebt om aan te nemen dat je het moeilijker zal worden om zwanger te raken, bijvoorbeeld omdat je ouder bent dan 35 jaar bent of een erg onregelmatige menstruatiecyclus hebt, wacht dan geen jaar maar ga eerder langs je huisarts.

Toen ik dit stukje las op internet, bedacht ik me wel dat het best moeilijk kan zijn om zwanger te worden. sommige mensen moet er heel veel moeite voor doen. En ik praat ook met me vriendinnen erover van als ik later kinderen zou hebben dat dit en dat. Maar het is ook altijd de vraag of je kinderen kunt krijgen. En aangezien ik rook wat heel erg stom is. En ook zeker niet goed is. Ben je soms wel bang dat je geen kinderen kunt krijgen. Wat vinden jullie van dit verhaaltje? als je zoiets leest ga je er dan niet over nadenken? of laten jullie het wel over jullie heen komen?

Meisje (3) schiet 2-jarig broertje dood.

Soms zijn ouders zelf schuld aan onveilige situaties. Lees het onderstaande bericht maar eens.

Een 2-jarig jongetje uit Californië is overleden nadat zijn 3-jarige zusje hem per ongeluk neerschoot.
Volgens de politie had het meisje een semi-automatisch pistool gevonden onder het bed van haar ouders.
Het zwaargewonde jongetje werd afgevoerd naar het ziekenhuis waar hij later dood is verklaard.
De politie meldde dat de moeder in een andere kamer van het huis was tijdens het drama. De vader was aan het werk.

toen ik dit zag staan moest ik het op me weblog hebben. want dit is toch heel erg als zoiets gebeurt. Je kunt dus ook als ouders zijne hier schuld van zijn. Dus je moet altijd er op letten waar je spullen neer legt en wat je in huis hebt. wat vinden jullie hiervan?

rondje advies

Niet weggaan mamaaa!Je zit op een verjaardag en raakt aan de praat met een jonge moeder naast wie je bent komen te zitten. Nadat je hebt verteld dat je op een kinderdagverblijf werkt, wil ze graag je advies. Haar dochter brengt ze namelijk sinds kort naar het kinderverblijf, maar dat vind ze erg moeilijk. bij het uitzwaaien blijft haar dochter hartverscheurend huilen, haar kleine armpjes uitgestrekt naar mama... de vrouw vlucht het kinderdagverblijf uit met een scheef lachje op haar gezicht. Volgens haar voelt deze situatie aan als een hel en het is nog knap lastig ook! Ze wil graag wat tips van jou om deze eenkennigheidsfase zo goed mogelijk door te komen...

Dit was ons rondje advies en wij hebben de volgende tips voor jullie kunnen vinden:

* Bij het weggaan is het belangrijk dat er op een duidelijke manier afscheid word genomen en het kind ook duidelijk begroet word, zodat het duidelijk is voor het kind wanneer de ouders weg zijn.

* Begin hier thuis direct mee voordat je naar het KDV gaat. Voorbeeld: Pietje je gaat zo bij de 3 biggetjes spelen.

* Eenmaal bij het KDVStel het kind gerust, ''mama komt jou zo weer ophalen. na het broodeten is mama er weer. ''

* Sommige ouders denken dat ze beter stilltjes weg kunnen gaan, zonder afscheid te nemen. dit is echter niet verstandig. Zo kan het kind een angst ontwikkelen dat dit vaker gaat gebeuren.

* Je kunt ook wat vertrouwd meegeven. zoals een knuffel of speen.* Blijf opgewekt en laat het afscheid niet al te lang duren.* Als jij zeker weet dat je kind naar een goede plek gaat, breng dit gevoel dat ook over op je kind!.

kinderen krijgen te weinig water!

Schoon water voor elk kind!

Ieder jaar sterven 1,5 miljoen kinderen voor hun vijfde levensjaar als gevolg van uitdroging door diarree. Unicef wil deze kindersterfte een halt toeroepen. Door mensen toegang te geven tot schoon water, sanitaire voorzieningen en hen de basisregels van hygiëne te leren.

Wereldwijd hebben 884 miljoen mensen geen toegang tot schoon drinkwater en 2,5 miljard mensen geen toegang tot sanitaire voorzieningen. De combinatie van vuil water en slechte hygiëne zorgt er jaarlijks voor dat 1,5 miljoen kinderen onder de vijf jaar diarree krijgen en daardoor aan uitdroging overlijden.

Elke 20 seconden sterft een kind als gevolg van vuil drinkwater

Unicef helpt gemeenschappen en voorkomt daarmee jaarlijks duizenden sterfgevallen. Daarvoor heeft ze een unieke totaalaanpak ontwikkeld. Ze zorgt dat mensen toegang krijgen tot schoon water, sanitaire voorzieningen én dat zij training krijgen over hygiëne. Moeders leren waardoor hun kinderen ziek worden en hoe ze hen dan kunnen helpen. Ook leren ze zichzelf, hun kinderen en hun huis schoon te houden. En om gebruik te maken van een toilet. Het zijn simpele maar doeltreffende maatregelen.

Unicef voert actie
Ieder kind heeft recht op veilig water en het recht op (een gezonde) ontwikkeling. Daarom voert Unicef de komende maanden actie met de slogan 'Schoon water voor elk kind!'. Via tv, radio, kranten en internet wil Unicef de wereld bewustmaken van het wereldwijde probleem.

Wil de wereld de 8 Millenniumdoelen nog vóór 2015 halen, dan is het noodzakelijk om flink in schoon water en sanitaire voorzieningen te investeren.

Mijn Mening: Ik heb dit bericht op me site gezet omdat ik dit heel erg zielig vind. Dit zijn ook kinderen. Ze leven dan wel niet in Nederland. Maar vind het wel erg. Me moeder is afgelopen jaar in Afrika geweest. En die heeft dit soort kinderen gezien. Die heeft mij foto's laten zien van dit soort kinderen die erg slecht er uit zien. Ik vond het erg zielig om te zien. Je kunt er niet heel veel aan doen dat die kinderen daar zo leven. Je kunt bijvoorbeeld alleen elke maand een geld bedrag geven. Maar ik wou het vooral op de site zetten. Om te laten zien dat het leven voor kinderen ook heel anders kan. Dat dit ook op onze wereld gebeurt. Hoe denken jullie hierover?

Kleine Beer viert 15-jarig bestaan HENGELO - Kinderdagverblijf De Kleine Beer viert zaterdag het vijftienjarig bestaan. Daarvoor wordt een feest gegeven voor alle honderd kinderen, die een plek hebben in de créche. De Kleine Beer is een bijzonder kinderdagverblijf. Het is het enige particuliere verblijf.
Toen de Kleine Beer zich bij de gemeente meldde met het verzoek om een vergunning, kregen ze het advies 'vooral niet van start te gaan' omdat ze het niet zouden redden zonder subsidie. De Kleine Beer begon toch, met twee medewerksters, die vijftig uur per week werkten en in het weekend de boekhouding, de boodschappen en het schoonmaken deden.

Ik heb dit stukje gevonden. Omdat ik hier stage heb gelopen. Mijn oude leidsters zeiden dat ik dit even moest lezen. Ik vond het erg leuk om te lezen. Ik heb er zelf dus ook stage gelopen en met heel veel plezier. Ik heb nu nog contact met hun. Maar ik vond dit wel een mooi bericht om op me blog te zetten:)

De kindertelefoon

Kindertelefoon:	Hallo met de Kindertelefoon, met Maartje.
Kind:	Hallo
Kindertelefoon:	Wil je iets vragen of vertellen?
Kind:	Ja, ik ben bang dat mijn ouders gaan scheiden
Kindertelefoon:	Oh jee, dat is nogal wat! En waardoor denk je dat ze gaan scheiden?
Kind:	Ze maken al een tijd veel ruzie of ze zeggen juist een hele tijd niets tegen elkaar en nu heb ik mijn moeder tegen mijn tante horen zeggen dat ze het niet meer trekt en weg wil gaan.
Kindertelefoon:	Hoe vond je dat om te horen?
Kind:	Niet leuk.
Kindertelefoon:	Dat kan ik me voorstellen, vervelend zeg! Hebben je ouders er wel eens met jou over gepraat?
Kind:	Nee, ze vertellen me helemaal niets. Ik hoor ze wel ruzie maken als ik in bed lig en dan moet ik huilen.
Kindertelefoon:	Je voelt je er dus erg verdrietig over?
Kind:	Ja heel erg.
Kindertelefoon:	Waar maken je ouders ruzie over?
Kind:	Dat weet ik niet zo goed, wan ze schreeuwen dan wel, maar ik kan het niet goed verstaan.
Kindertelefoon:	Heb je broers of zussen?
Kind:	Nee.
Kindertelefoon:	En heb je hier met iemand anders over gepraat?
Kind:	Nee dat durf ik niet, want straks krijgen mijn ouders daar ook ruzie over.
Kindertelefoon:	Lastig voor je zeg, dus je voelt je hierin ook eenzaam?
Kind:	Ja
Kindertelefoon:	Wat goed dat je dan de Kindertelefoon belt!
Kind:	Dank je, het lucht ook erg op
Kindertelefoon:	Dus als ik het goed begrijp, hebben je ouders vaak ruzie en ben je bang dat ze gaan scheiden en voel je je hierdoor erg verdrietig en alleen, klopt dat?
Kind:	Ja dat klopt, ik denk nu dat ik er toch maar eens met mijn moeder over ga praten, misschien weet ik dan meer.
Kindertelefoon:	Dat klinkt als een goed idee, wat dapper van je!
Kind:	Oké, dan moet ik nu gaan, want mijn moeder komt zo thuis
Kindertelefoon:	Heel veel succes en sterkte hiermee!
Kind:	Bedankt, doei!
	Doei! Mijn Mening: ik ben hier erg over gaan na denken ook omdat ik dit al een keer heb meegemaakt met een oppas kindje van mij. Dit heeft ook een keer de kindertelefoon gebeld. Het is misschien dan wel een oudere jongetje. Maar het heeft me wel geraakt. ik vind het wel belangrijke informatie. Ik vind wel belangrijk dat kinderen daar terecht kunnen. Want heel veel vergeten dat ook kinderen bij mensen terecht kunnen. Ze durven het meestal wel niet maar het kan wel. Kinderen zijn er soms te verlegen voor of te bang.Dat mensen raar over ze gaan denken. Of dat hun ouders er achter komen. Maar het mooiste is dat de kindertelefoon geheim is. Niemand komt daar achter. Ik vind het heel mooi dat ze dit hebben uitgevonden. En daarom heb ik het ook op me site neergezet. Zodat toch wel meer mensen moeten denken dat het belangrijk is voor kinderen. hierboven zie je een gesprek wat een kind voert met die gene die er werkt. Zo kan een gesprek dan bijvoorbeeld gaan. ik vind het wel erg belangrijk dat zoiets er is. want een kind moet ook ergens terecht kunnen vind ik. En daar ben ik wel blij mee! INFORMATIE OVER DE KINDERTELEFOON! Als je met de Kindertelefoon belt of chat hoef je niet je echte naam te zeggen, want de Kindertelefoon is anoniem. Ook vertellen wij nooit iets door aan anderen. Als je in nood zit zullen we je in contact brengen met iemand die jou verder kan helpen. Bijvoorbeeld iemand van Bureau Jeugdzorg. Dat doen we alleen als jij dat wilt en daar toestemming voor geeft. De vrijwilligers van de Kindertelefoon komen niet naar jou toe en zullen ook nooit zomaar contact met je opnemen. Jij bent degene die belt of die chat. Respect De Kindertelefoon vindt respect voor kinderen heel belangrijk. Elk kind moet namelijk kunnen praten over een probleem. Maar wij vragen van kinderen om ook respectvol met ons om te gaan. Het is niet de bedoeling de Kindertelefoon te gebruiken voor verveling, voor ongein of gescheld. Daarmee hou je een lijn bezet voor kinderen die wel een serieuze vraag of probleem hebben.

GASTLES BSO!!

Ik ben een beetje laat met het bij werken van me site. Daarom heb ik nu pas me gastles erop staan!! Maar hij is er:)

Er kwam iemand bij ons in de les voor 314 die wat ging vertellen over de BSO.
Ze heet Kleine Punte komt uit Afrika ze woont hier nou ongeveer 14 jaar in Nederland. Ze werkt zelf ook op een BSO en dat is in Hengelo de Zeven Bergen. De BSO is open vanaf kwart voor 8 tot en met kwart voor 6.
We kregen een hele leuke power point te zien. Met daarop veel foto’s en kleine stukjes tekst. En zo kwam er dus ook een stukje voor met vooroordelen. Ze zegt dat er veel vooroordelen zijn over een BSO. Ze zeggen dat de kinderen vervelend zijn en helemaal niet leuk zijn. Dat is volgens mevrouw niet het geval. Ze vind het werk op de BSO juist heel erg leuk. En zij vind dat er juist alleen maar voordelen zijn aan haar werk. Ze vind het bijvoorbeeld heel erg fijn dat je geen luiers meer hoeft te verschonen de kinderen kunnen zelf naar de toilet. En dat kan op een kinderdagverblijf niet daar moet je de kinderen nog veel helpen of je moet alles doen zoals luiers. De kinderen zijn erg zelfstandig op een BSO en ze mogen doen wat ze op dat moment willen doen. Ze kunnen bijvoorbeeld gaan knutselen, spelen in verschillende hoeken, lezen, met de auto’s en zo kun je nog heel veel voorbeelden noemen.
Er zijn ook sommige momenten dat de leidsters iets hebben verzonnen om met de kinderen te gaan doen. Maar als dat niet zo is kunnen de kinderen gewoon dingen gaan doen wat ze leuk vinden. En dat verschilt natuurlijk per kind. De leidsters van het BSO sturen de kinderen met hun ontwikkeling en zijn puur ter ondersteuning aanwezig op de BSO.

Ze hebben een heel leuk idee als het vakantie is. Bijvoorbeeld de zomervakantie. Dan hebben ze een thema. En dan hebben ze allerlei activiteiten voor de hele week. Bijvoorbeeld over een camping. Toen hebben de kinderen buiten een tent gebouwd. Of een paar kinderen gingen van doeken een hangmat maken. De kinderen zijn erg creatief dat zie je wel op de foto’s. en ze verzinnen zelf allemaal leuke dingen erbij.

Wij moesten in deze gastles ook een thema bedenken en dat uitwerken in een week. Ik had samen met Monique en Marrit het thema helloween.we vonden het een leuk onderwerp en dat hebben we ook uitgewerkt. Zoals een spooktocht. En kampvuur. En natuurlijk knutselwerkjes en liedjes. We hebben later het aan de leidster gegeven van BSO en die wou het graag meenemen zodat ze wat ideeën op kan doen.